please fasten your seatbelts, we're about to land in..... BRUSSEL!!
en daar ben ik dan weer!! Terug in het koude Nederland!
Mijn vlucht verliep soepeltjes en zoals gepland en voor ik het wist stond ik met beide benen op Belgse grond! Het is heel zwaar te geloven dat ik een dag geleden nog in Afrika was!
Mama, papa en stephan stonden mij op te wachten en eenmaal thuis liet zelfs Nala zich al miauwend bij de deur zien. Hij leek mij zowaar een blik van herkenning te geven en de volgende paar uur liet hij zich zelfs knuffelen!
Ook heb ik meteen het gemis aan kroketten, kaas en goede koffie goed gemaakt en toen viel ik uitgeput in slaap.... Ik was al meer als 24 uur wakker en kon zelfs enthousiasme niet meer opbrengen. Nu ben ik ondertussen weer uitgerust en ik ga zo richting de Griek (Terneuzen!) om te vieren dat ik terug ben ^^
En dit vond ik dus een mooi moment om te zeggen: BEDANKT!!!
Bedankt voor alle reacties, kaartjes en dat jullie mij gevolgd hebben bij deze reis!!
Dit is helaas het einde van dit avontuur, maar ik kan nu al zeggen dat er snel een volgende aan komt (... eerst even sparen weer ;) )
Tot snel in NEDERLAND!!!! :D :D :D
ps. Koud hier!!!!
cheeta's knuffelen
Hunting with cheeta's. Zo luidde de naam van het weekend waarvoor ik mij in had geschreven. Je gaat met een weekend de wildernis in op zoek naar een prooi en ziet hoe deze gevangen wordt.
Vrijdag vroeg vertrokken we met een aantal auto's naar het reservaat. Hier maakten we een kamp. Ja, ja, het was echt kamperen, inclusief lekke luchtbedden en grote enge beesten!!
Zaterdag moesten we om 6 uur klaarstaan om op pad te gaan met de cheeta's. We liepen in een lange rij achter ze aan en gingen op zoek naar bokjes. Het was een paar uur van tijgeren, kruipen, lopen en stil zijn, maar uiteindelijk zagen we de cheeta's in actie! De slachtoffers waren mama bok en haar kleintje. De cheeta's grepen de bok vast en een gekrijs ging door de vallei heen. Ik dacht dat de bok allang gesneuveld was, maar de cheeta was niet in staat geweest om de bok goed te bijten. En dus kwam mama bok er met een paar sneetjes vanaf!! (iets waaraan ze niet zou sterven in ieder geval :) )
We liepen nog even door om een nieuwe prooi te zoeken. Tegen een uur of 11 hadden we de hoop opgegeven en liepen we terug naar het kamp. We hadden in ieder geval de cheeta's in actie gezien en er had geen bok voor moeten sneuvelen!!
Verder heb ik dat weekend nog allerhande soorten katten mogen aaien!! Van wildcats (lijkt op huiskat maar is veel wilder en groter) met kleine kittens (zooo schattig!!) tot servals. (De servals zijn geel met zwarte stippen en lange oren) En we hebben van alles gevoerd zien worden: hyena's, cheeta's, servals, wildcats, characals (roodbruine kat met prachtige oren!).
Het weekend er op ben ik naar Kragga Kamma game park geweest voor een vervolg op dit weekend. Daar konden we namelijk cheeta's aaien! Deze dieren waren zo tam als huiskatten en ze maakten zelfs een spinnend geluid! Verder hebben we nog wat rondgereden en wat bokjes en beestjes gespot.
En dan mijn laatste weekend... Allereerst stappen natuurlijk!! Na deze geweldige nacht die we natuurlijk afsloten met Mc Donalds, stond een kampeertripje gepland. De kampeerplek was bij Sunday River Valley en het gebied was prachtig. Een rivier kwam uit in de zee en overal waren hoge witte duinen met hier en daar wat begroeiing. Het was een visserswalhalla! Alle mannen stonden te steken voor pieren en gooiden hun hengels uit, terwijl de vrouwen alvast de braai klaarmaakten.
Ook wij maakten een kampvuurtje (volwaardig van hout met aanmaakblokjes en een aansteker), aten wat en hebben uiteindelijk in de buitenlucht geslapen op een geïmproviseerd bed. De volgende dag hebben we Blauwaterbaai bekeken, liggen zonnen op het strand en op een krakkemikkige pier gestaan waar de golven over heen sloegen. Speciaal voor jullie ben ik nog wat beter bijgebruind!!
En dan is nu mijn laatste Afrika week.... Gisteren gingen we cocktails drinken met Marshall road. Nu sla ik nog wat souvenirs in, waar keiharde onderhandeling voor nodig is, en straks ga ik voor de laatste keer even langs stage!
Het zit er op! En ik heb ook wel weer zin om naar huis te gaan en jullie allemaal weer te zien :)
home affaires
Ook het mindere nieuws moet natuurlijk medegedeeld worden... En deze week had ik behoorlijke paniek!!
Het begon allemaal vorige week!
Na wat informatie van huisgenoten, dacht ik dat ik nog wel genoeg tijd had om mijn visum te verlengen. Ik ging dinsdag vol goede moed naar home affairs! Daar aangekomen stond ik in de rij voor een nummer en vervolgens moest ik wachten. Wachten krijgt bij home affairs een geheel nieuwe betekenis. Er zitten zo'n honderd mensen in een zaaltje te kijken naar een scherm in de hoop dat de nummers elkaar snel afwisselen... Ik heb zo'n drie uur zitten wachten en toen was ik eindelijk aan de beurt! In Nederland heb je behoorlijk wat privacy als je in het gemeentehuis komt, hier kun je dat wel vergeten. De andere wachtenden hijgen zowat in je nek.
Vooraf had ik een mooie tactiek bedacht: grote ogen, brede glimlach! Ik kreeg echter gewoon wat formulieren mee die ik thuis moest invullen. Verder moest ik een kopie maken van mijn bankgebeuren van nu tot 3 maanden terug. (Ik heb me tot vanacht afgevraagd waar dat nou toch voor moest zijn. Maar ik werd vanochtend wakker om 5 uur en kreeg toen de heldere ingeving dat ze waarschijnlijk willen zien of ik loon ontvang!! Niemand was nog met dit idee gekomen ;) ) Dus ik ging thuis eens rustig voor de formulieren zitten en zorgde woensdag en donderdag voor alle benodigde kopieën.
Vrijdag zou ik weer teruggaan naar home affairs, maar wegens wat issues (nee geen kater van het stappen!) is dit er helaas niet van gekomen. Ik bedacht me dat ik maandag wel zou gaan, home affairs is helaas in het weekend gesloten.
Dus maandag ging ik weer terug! Dit keer had ik een boek meegenomen om me drie uur bezig te houden. Ik was om 9 uur bij Home affairs en om half 12 mocht ik dan eindelijk al mijn kopietjes en formulieren inleveren!!! Helaas was vorige week de printer kapot gegaan.... Ik moest een kopie gaan maken van mijn paspoort en ook van mijn visum stempel. Vervolgens slaat de vrouw van het loket mijn paspoort open en kijkt naar de stempel. ‘Je visum is verlopen...' zegt ze. Ik staar haar aan. ‘Hoezo verlopen?' ‘Ja, vorige week vrijdag!' Nu staarde zij mij aan. ‘Dus wat moet ik nu doen dan!!!!' Maar op die vraag weet ze geen antwoord en ze haalt haar schouders op. Dus ik stelde mijn vraag nog 5 keer. Dit is het gemeentehuis, hier moeten ze toch weten wat ik moet doen?!! Maar ik kreeg geen hulp en kon weer naar huis.
En vervolgens raakte ik in paniek! Ik had volop horrorverhalen gehoord over chagrijnige douanebeambten en zag de ergste scenario's langskomen.
Ik belde natuurlijk eerst: mama! Die was volgens mij ook lichtelijk in paniek en boos... Maar ik was in ieder geval mijn eerste stress kwijt en kon weer nadenken.
Vervolgens ben ik gaan rondbellen. Allereerst de Nederlandse Ambassade! Eerst kreeg in een Nederlandse aan de telefoon. Toen ik mijn vraag stelde, vroeg ze of ik voor de poort stond... Ik legde het verhaal nogmaals uit en toen vroeg ze of ik een afspraak had en nu langs zou komen.... Na 3 keer mijn verhaal uit te leggen werd ik doorgeschakeld naar een ander bureau van de ambassade. Ik legde nogmaals mijn verhaal uit. De nieuwe vrouw aan de telefoon zei helaas dat ze totaal geen ervaring met dit soort situaties hadden. Tijdens het in de wacht staan doe ik soms wel nuttige dingen. Zeker als ik in paniek ben, ben ik redelijk productief! Ik heb als een gek gegoogled en kwam genoeg verhalen tegen over mensen die dit probleem hadden... Ik kon het dus echt niet geloven dat ze geen ervaring met dit probleem hadden, maar was te veel in shock om door te vragen.
Dus... wie bel je dan....? PE airport! Ik googlede voor een nummer en kwam bij een balie uit voor random vragen. Vandaar werd ik weer doorgeschakeld en doorgeschakeld en doorgeschakeld en uiteindelijk kwam ik bij immigration uit. Voor de zoveelste keer vertelde ik het hele verhaal. En nog een keer omdat hij het niet helemaal snapte.... Uiteindelijk kreeg antwoord!! Schijnbaar moet je een boete betalen van R1000 (100 euro). Je verlaat het land gewoon en betaald dat in je eigen land binnen een paar dagen. Dit antwoord kwam redelijk overeen met het antwoord wat ik op google vond (alleen moest je daar betalen wanneer je het land weer eens bezoekt) en ik was al wat meer gerustgesteld.
Ik ga in ieder geval extra vroeg naar het vliegveld op 9 maart! Ik wil mijn vlucht zeker niet missen!! En voor de zekerheid doe ik ook nog een belletje naar Johannesburg airport. Ik heb gemerkt dat wanneer je schreeuwt je hier sneller geholpen wordt en zelfs de wachtlijnen omzeild!!
Ik hoop jullie te zien 10 maart........
Zo gaat dat, in Zuid Afrika!
De laatste tijd krijg ik wel erg vaak commentaar op mijn stage en ik krijg het gevoel dat het idee rond gaat dat ik vrij weinig uitvoer. Dit wil ik dus allereerst even uit de wereld helpen door een leuk verhaal over mijn stage in Zuid Afrika te vertellen, gevolgd door weer een weekend special!! :D
Zoals menig trouwe volger weet, was de start van mijn stageperiode in Zuid Afrika niet zonder moeilijkheden. Ik zat namelijk zonder stage toen ik hier in Zuid Afrika aankwam. Nu iets meer als 2 maanden verder, ben ik volledig ingewerkt bij ZZ Group. Van het urban cafe gingen we naar het terras en weer terug naar binnen in het urban cafe! Mijn kantoor is een grote leren bank en een lage tafel in een hoek van het cafe. Ik ben lui!! Maar dan ook echt ontzettend lui!! Ik wordt bediend... want zelf je koffie halen of je eigen eten s ochtends klaarmaken voor de middag hoeft hier niet. De serveersters, die overigens allemaal fotomodellen blijken te zijn of er op lijken, komen vanzelf vragen of ik nog iets nodig heb en als ik klaar ben wordt het weer weggehaald.... Het kan mooi klinken, maar het is een beetje ongemakkelijk allemaal. Pauzes zijn hier dus ook taboe, ik werk gewoon door als eet of drink. Ik heb immers nergens om eens heen te lopen Ik had nog het briljante idee om te gaan roken, zodat m'n enige wandeling niet meer naar de wc was, maar ik wel naar buiten moest om een sigaret te roken! Geen zorgen (voornamelijk familie leden!!) ik heb dit plan maar niet meer uitgevoerd. Af en toe voer ik eens een interessant gesprek met een van de serveersters, maar echt lang kan ik ze natuurlijk ook niet van het werk houden.
En dan de stageopdrachten. Natuurlijk speelt photoshop weer een hoofdrol. Ik ontwerp veel flyers en ander promotiemateriaal voor ZZ Group. Dit is een leuke afwisseling tussen het marketing verslag door. Verder ben ik bezig aan business proposals voor allerhande bedrijven en doe ik er alles aan om de likes omhoog te krijgen van de ZZ facebook. (help me de Zuid Afrikaanse zomer door en like!! Verwijder de pagina gerust weer uit je favorieten als ik terug in NL ben ;) )
Vorige week was nogal een bijzondere week, het internet lag er uit en ik kon dus de hele week lekker thuiswerken!! Opstaan wanneer ik wil, ontbijten, beetje werken.... Zwemmen, eten, zonnen, nog een beetje werken, beetje kletsen met Marleen die ziek is en dan is het ineens een uur of 4! In de tijd dat ik aan het werk ben, ben ik wel ontzettend productief!
Maar al met al geloof ik dat ze heel tevreden over me zijn. Laatst had ik de menukaarten van alle concurrenten ‘ geanalyseerd' en toen ze dat zagen waren ze helemaal gelukkig!!
En dan het weekend waar ik nog steeds over moet vertellen!! Ik ben naar Jeffreys Bay geweest. Het ligt ongeveer een klein uurtje rijden van PE af. Daar checkten we in bij het hostel Island Vibes. Nou was ik al bij Island Vibes Knysna geweest, maar daar was het eiland gevoel ver te zoeken. Dit hostel was echter een heel ander verhaal. Je keek vanuit de dorms recht het verlaten witte strand op. Hier en daar had je wat palmboompjes en overal waar je keek liepen surfdudes! Nadat we onze spullen hadden gedumpt, gingen we aan het strand liggen. ‘s Middags besloten we te gaan surfen! Hoe moeilijk kan het zijn. We huurden surfborden en gingen het water vol goede moed in. Dit viel nogal zwaar tegen... De typische beginnersfout maakten ook wij natuurlijk! Je moet in een keer opspringen vanuit de peddelhouding, maar wij gingen eerst op onze knieën zitten. Je valt dan dus genadeloos in het water. Ook golven pakken is niet zo heel makkelijk. Lijkt het alsof het peddelen echt niets uithaalt, het is van groots belang!! Ik heb een aantal golven kunnen pakken en liggend tot de kant kunnen komen, maar staan op het bord is me helaas niet gelukt. Mijn fantasie van torenhoge golven waar je doorheen springt werd dus geen werkelijkheid, maar we hebben zeker lol gehad! ‘s Avonds aten we pizza in de bar en besloten we nog wat te feesten met alle andere reizigers. Ik heb geen oog dichtgedaan ‘s nachts, maar wel een hele mooie zonsopgang gezien vanuit mijn bed!
De volgende ochtend begon goed met een ontbijtje in de zon met uitkijk op het strand. Helaas was een meisje dat meerijd nogal verbrand. Maar we waren net wakker en we zouden dan dus een hele dag Jeffreys Bay moeten opgeven door meteen naar huis te rijden, de betaalde nacht was dan ook voor niets geweest. Maud (huisgenootje die ook mee was) kwam op het geniale idee om terug te rijden naar PE en ze daar te droppen. Wij reden vervolgens weer terug om te gaan paardrijden langs het strand! We moesten een ochtend strandliggen er voor opgeven, maar dat hadden we er voor over.
Het paardrijden was werkelijk fantastisch!! We volgend een pad wat uitkwam in de duinen. Er was een groot wit strand met een mooie blauwe zee. Ik had alleen niet zo heel veel geluk met mijn paard. Ik kwam er al snel achter dat mijn paard alleen andere paarden wil volgen. Toen ik er na vroeg zeiden ze dat ze deze paarden trainden om mensen op te laten rijden die niet kunnen paardrijden. Maud en ik hadden ons opgegeven als ervaren (beginners, ervaren, expert) om wat betere paarden te krijgen en vervolgens hadden ze mij alsnog zo'n paard gegeven zodat ik het kon trainen.... Beetje jammer.
Mijn paard deed alles precies hetzelfde als het paard voor haar. Ja het is een vrouwtje! Want mijn paard had een veulentje en was bevriend met een ander paard wat ook een veulentje van dezelfde leeftijd had. Ze pasten zelfs op elkaars veulentjes. Ik kon haar echt niet overhalen om in haar eentje te gaan lopen. Iedere keer was het een strijd om haar ergens anders heen te laten gaan. En voor de paarden was het ontzettend warm, ze moesten duinen van 3 meter beklimmen, dus op een gegeven moment liet ik de teugels los en vond ik het wel prima. Ik hing lekker achterover een beetje van de omgeving te genieten. Af en toe moest ik opletten dat de persoon voor me het paard niet liet versnellen, want die van mij ging dan ook gewoon mee en laat mij zonder problemen achter!
Na het paardrijden hebben we nog even de zee opgezocht om wat verkoeling te zoeken en vervolgens zijn we naar huis gereden! Het was een van de meest relaxte weekenden en ik had de Island Vibes helemaal te pakken!
Ondertussen zijn er in huis allemaal nieuwe mensen aangekomen. We hadden drie rustige weken met z'n 4en, maar nu zit het huis weer helemaal vol! We hebben nu een mix van marketing (ikke :D), verpleegkunde, veel sportopleidingsmensen en veel social workers! Een interessante combinatie! We wachten alleen de komst van twee mannen nog af. Iedereen is heel benieuwd natuurlijk!
Ik hou jullie op de hoogte!
Ps. Stiekem toch jaloers dat ik de tweede ijstijd mis!
1 olifant... 2 olifanten.... 150 olifanten!!!
Met twee auto’s gingen we op pad naar Addo. Leek het op de kaart toch zo dichtbij, het was toch nog een goed anderhalf uur rijden. Ik had het kunnen weten, niets is dichtbij in Zuid Afrika!
Eenmaal in Addo probeerde ik nog korting te krijgen door te zeggen dat ik mijn paspoort vergeten had en ik toch echt een local ben! Een local ben je hier al wanneer je een bepaald visum hebt. En aangezien al mijn huisgenoten dit visum hebben, kon ik het natuurlijk als een echte Nederlander proberen! Helaas…. De vrouw aan de balie vertelde dat ze speciaal opgeleid was om alleen kaartjes van 40R (4 euro) te geven aan mensen met een geldig visum of Zuid Afrikanen.
Eenmaal in het park waren we geconcentreerd aan het zoeken naar dieren. In de verte zagen we dan eindelijk een paar zwijntjes! En weer iets later wat zebra’s die stonden te grazen. Nu nog op zoek naar de olifanten!! In Addo lopen zebra’s, buffels, hyena’s, luipaarden, antilopen, neushoorns etc. en er zijn meer dan 500 olifanten, het park is zo’n 180 000 hectare groot (een kaart van het park is te vinden op: http://www.sanparks.org/images/parks/maps/main-game-colchester-area-map.jpg ).
Je kunt het voor elkaar krijgen om zonder ook maar één olifant te zien, het hele park door te rijden. Ik was dan ook helemaal gelukkig toen ik ineens twee olifanten zag lopen!! Mijn dag was geslaagd, ik had olifanten gezien!!!!
Toen we na een half uurtje rijden bij een grote waterplas aankwamen wist ik niet waar ik moest kijken. Het leek wel of alle olifanten van Addo zich hier verzameld hadden. Je zag ze zwemmen door het water, met hun slurf omhoog om lucht te happen. Kleine olifantjes die aan het spelen waren met elkaar en probeerden water over zich heen te spuiten, maar meestal waren ze al het water al kwijt voor het op hun rug terecht kwam. De olifanten stonden op zo’n 30 meter afstand van ons.
Toen we een stukje verder van de plas reden, kwam er net een grote groep aangelopen. Ze trokken zich natuurlijk niets van ons aan en liepen rakelings langs de auto (hand uit het raam en ik kon ze aaien). Ze keken heel nieuwsgierig naar ons en hadden totaal geen angst.
Verder zijn we nog heel Addo doorgereden en hebben we nog wat zebra’s, zwijnen, vosbeesten, antilopen, kudu’s en vogelsoorten gezien. Zeker een geslaagde dag!
Roadtrip part 2
En uiteindelijk kwamen wij dus aan in..... Kaapstad!! Een grote stad met hier en daar wat flats en met als achtergrond de prachtige Tafelberg! Voor iedereen is er wat in Kaapstad. Wil je aan het strand liggen, of toch liever hiken, winkelen of cocktailtjes drinken? Het kan allemaal in Kaapstad! En wij hebben het allemaal gedaan! Of ja, alleen de hike niet helemaal, wij namen mooi de kabelbaan naar boven ;)
Aangekomen in Kaapstad gingen wij eerst inchecken in ons hostel . Een groot oud huis met een prachtige houten trap en een zwembad. De kamer deelden we met nog drie andere meisjes, dus we sliepen met acht op een kamer (chaos! Overal kleding en zooi. Het gaat ook vanzelf, want ik heb wel drie keer mijn koffer opnieuw georganiseerd... ).
Iets waar je toch zeker aandacht aan moet besteden in Zuid Afrika, is de slavernij. Deze is nog niet zo heel lang geleden pas volledig afgeschaft. Maar ondanks dit, is er nog steeds veel moderne slavernij te vinden in de wereld. Maar dit is een leuk verhaal, geen Amnesty international reclame. Ik ben dus naar het museum voor slavernij geweest. Het museum was vroeger een oud slavenhuis, waar de slaven in donkere kleine kamers met veel tegelijk opgesloten werden. Het gebouw is al veel geweest, zoals een bibliotheek en gemeentehuis. Maar voor respect naar vroeger en om mensen ook nu veel bij te brengen over de slavernij, is het nu omgetoverd tot het museum van de slavernij. Ik kreeg ineens een flashback naar groep 4 basisschool! Ik vond toen de foto van alle slaven in een boot gepropt zo indrukwekkend en deze foto hing ook in dit museum. Het museum was ontzettend groot en liet ook collecties zien uit de tijd van de slavernij, zoals speelgoed, klokken, servies, wapens etc..
Aan het museum lagen de Compagny Gardens. Een prachtige tuin uit de slavernijtijd met weer op de achtergrond de Tafelberg.
Na even gelopen te hebben kwamen we het planetarium tegen. Aangezien we toch al helemaal in de museum sfeer zaten, kon het planetarium er ook wel bij (voor 2 euro sta je binnen ? ). En weer een reusachtig museum, je kon er in verdwalen! Eerst kwamen we van alles tegen over rotstekeningen die in de diverse natuurparken in Zuid Afrika zijn gevonden. Toen we verder liepen kwamen we bij het zee leven aan. Het meest indrukwekkende waren toch wel de walvisbotten die ophingen. Deze prachtige dieren zijn GIGANTISCH! Je hoort het wel op TV en zo, maar je realiseert het je pas echt als je die botten voor je ziet. Verder kwamen we nog allerlei vreemde zeedieren waarvan we nog nooit gehoord hadden, dinosauriërs, mensen, kristallen en mineralen, landdieren en een klein stukje over het heelal tegen. En ik vraag me nu nog af of we wel alles gehad hebben.... Hierna liepen we weer terug richting hostel, met onderweg natuurlijk even een korte stop voor een cocktailtje!
Het volgende avontuur was ons tripje naar Kaap de Goede Hoop! Wij doen dat wel even, op eerste kerstdag daarheen rijden. Na al een paar keer tol betaald te hebben en een uur gereden te hebben (wat overigens geen straf was, lees: witte stranden, blauwe zee, palmboompjes!) kwamen we aan bij de tolpoort voor het park van Kaap de Goede Hoop. Maar wat een rij! Na een beetje inschatten hoe druk het zou zijn, zijn we afgehaakt en doorgereden. Weer de berg op en het blauwe water onder ons! We kwamen aan in Simon's Town, hier zijn de pinguïns te vinden. En sinds ik als kind een ekster zag ben ik al fan van deze beestjes! Je liep over een brug en je zag een paar pinguïns. Ik was al helemaal enthousiast en maakte allemaal foto's terwijl ik zocht of er nog meer waren. Ik liep een stukje verder en vroeg me al af waarom het daar zo druk was. OVERAL PINGUÏNS! Je kon gewoon geen strand meer zien! Ik kan het zeker aanraden, want het is erg grappig om ze zo samen bezig te zien!
De volgende dag hebben we nog een bezoekje gebracht aan Waterfront. Waar je restaurantjes, cafe's, de jachthaven en veel van de duurdere winkels hebt.
Toen was het tijd om te switchen van hostel, we gingen naar een hostel aan de bruisende straat Long Street! Dit is the place to be, hier zijn alle restaurantjes, leuke winkeltjes en uitgaansgelegenheden.
In deze straat hebben we voor een leuke Nieuwjaarsoutfit gewinkeld en over een gigantische markt gelopen. De mensen mochten ons wel heel erg, want bij ieder kraam konden ze voor ons een ‘special price' maken! Ondanks deze special price heb ik toch een topsport gemaakt van het afdingen. Helaas, ons bin zuunig!
Hierna hebben we nog aan het strand gelegen en een cocktailtje gedronken bij Camps bay. Ieder meisje ziet er hier uit als een fotomodel en er zijn diverse luxe clubs te vinden. Voor een aantal waren we ook uitgenodigd. Maar aangezien ik uitgaan onder aan mijn lijst heb staan in Zuid Afrika, sloeg ik af. Een aantal van mijn reisgenootjes hebben zich echter zeer goed vermaakt tussen de jetset van Zuid Afrika.
Natuurlijk zijn we ook uit eten geweest in Kaapstad. En wel bij Mama Afrika! Dit restaurant serveert allerlei Zuid Afrikaanse gerechten en onder het eten kun je genieten van de Afrikaanse live muziek en dans. Ontzettend commercieel natuurlijk, aangezien je ook cd's en allerlei Afrikaanse sieraden kon kopen, maar wel heel gezellig en een leuke ervaring. Aangezien ik altijd al eens dingen als struisvogel wilde proberen, bestelde ik de mixed grill. (Ik kan krokodil@work zeker aanraden! Of een Afrikaanse themaweek met struisvogel of kudu.) Mijn favoriet was de krokodil. Dit vlees is zo wit als van een vis en het lijkt dezelfde bouw te hebben, zoals een zalm dat in plakjes en stukjes uit elkaar valt, maar het heeft de structuur van vlees. Het was zeker niet taai!
En nu de topactiviteiten van de kaapstad tour!
Natuurlijk ben ik nog terug gegaan om Kaap de Goede Hoop te bekijken, dit hadden jullie al aan de foto's kunnen zien ;) Wij dachten dat het alleen om een bordje ging, zodra we de hoek om gereden waren zagen we een gigantisch park! En natuurlijk weer de verschrikkelijk mooie natuur die ik van Afrika gewend ben. Enorme rotsen waar de zee tegen opsloeg en waar ik natuurlijk even naartoe moest klimmen om vervolgens bijna zelf een golf over me heen te krijgen. Er liepen struisvogels en Springbokken en natuurlijk bavianen met kleintjes! Eén baviaan sprong bijna zelfs in de auto. Bavianen zijn van nature niet echt gevaarlijk. Maar doordat mensen ze voederen, weten ze dat er bij mensen eten te halen is. Vervolgens vallen ze mensen aan voor voedsel.
En de Tafelberg.... Die ik al meerdere malen genoemd heb in mijn verhaal. Al eerder ben ik op de top van de Mont Blanc geweest, maar dit is toch iets totaal anders. Toen we na lang wachten eenmaal boven waren was het uitzicht prachtig. Beneden zag je Kaapstad en nog alle kleine plaatsjes die rond de Tafelberg lagen. Je kunt een hele hike doen en zelf de Tafelberg oplopen, maar je kunt ook op de berg zelf nog een hele wandeling maken. Er waren dan wel paden aangelegd, maar de natuur en de bergen waren prachtig. Hiervan heb ik ontzettend veel foto's. Omdat ik er maar 200 in totaal kan posten op deze site, heb ik de beste voor jullie uitgezocht :) .
En dan oud en nieuw! Ik wist niet wat ik kon verwachten. Na ons drie gangen diner en uren werk voor de spiegel was iedereen klaar. We hadden kaartjes voor een feest dat Ministery of Sound heette, maar besloten eerst om het te gaan vieren in Long Street. Toen het tegen twaalven liep, ging iedereen vanuit de cafés en clubs naar buiten de straat op. Ineens begon iedereen te schreeuwen. Maar het duurde nog 3 minuten, dus vals alarm. Wij als echte Nederlanders gingen natuurlijk van 10 aftellen naar 12 uur, maar toen het echt rond twaalven was, begon iedereen alweer te schreeuwen en elkaar gelukkig Nieuwjaar te wensen. Het was ontzettend druk! Mensen klommen op taxi's en auto's reden soms gewoon dwars door de massa om op hun bestemming te komen. De mensen in de straat waren vrijwel alleen zwarte afrikanen en touristen, blanke Afrikanen vieren hun Nieuwjaar anders werd ons verteld, en zij durven zich niet in groepen zwarte Afrikanen te begeven. (Ja, de scheiding is nog steeds te voelen. Ik heb me ook nog nooit blank gevoeld, behalve hier in Afrika, voorheen was ik gewoon een mens en een zwart iemand ook...) Maar die blanke Afrikanen weten niet wat ze missen!! Iedereen begon te dansen op de muziek van de kroegen. Er was een soort eenheidsgevoel, zeker toen iedereen dezelfde dans ging doen op Afrikaanse muziek. En wij maar proberen bij te blijven met onze stijve Nederlandse blanke lijven.
Vervolgens namen we een taxibusje naar het feest. Gelukkig nam deze taxi geen drukke straten die volstonden met mensen! Voor het feest waren drie verschillende kaartjes te krijgen: Gewoon, VIP en VIP onbeperkt drinken. Wij hadden VIP kaartjes en hadden al snel de VIP ruimte gevonden. Hier waren ook alle mensen die onbeperkt drinken kaartjes hadden, dit waren verrassend veel mensen uit Dubai. Van alle kanten werd champagne en karamel vodka aangeboden. Het was dus een fantastisch feest!
De volgende dag hebben we alleen maar geslapen en toen zijn we in één keer terug gereden naar PE via route 62. Dit is een route door die wat meer door het binnenland van Zuid Afrika loopt. Je ziet vooral veel mooie bergen en vlaktes. Om negen uur sochtends waren we vertrokken en om half acht savonds waren we weer in Port Elizabeth! Terug van een onvergetelijke vakantie!
Roadtrip part 1
Van 16 december tot en met 2 januari ben ik onderweg geweest naar Kaapstad! Schrijf ik normaal al meer dan een A4 vol over mijn weekenden, dit keer moet ik 2,5 week gaan samenvatten! De roadtrip ging via Knysna, Mosselbay, Cape Agulhas, Hermanus en toen Kaapstad. Deze route wordt ook wel de Garden Route genoemd en staat natuurlijk bekend om de prachtige natuur.
Knysna
Allereerst… Knysna wordt uitgesproken als nijsna. Maar omdat iedereen het de eerste keer fout zegt, noemen we het ook wel kniesna.
Knysna was onze eerste stop van de trip. Het is een stadje dat net zoals alle andere steden aan de Garden Route, aan het water ligt. Niet aan directe zee, maar aan een soort zoutwatermeer wat uitmond in de zee.
In Knysna vind je schattige winkelstraatjes en het centrum was gezellig om doorheen te lopen. Dit eerste stadje was meteen al een heel verschil met PE, we hadden onze vrijheid terug!! Wanneer het donker was kon je gewoon over straat lopen zonder dat je bang moest zijn om beroofd of aangevallen te worden. Die vrijheid is toch iets wat ik aan Nederland mis, je moet hier voor elk dingetje met de auto of taxi en ramen en deuren goed sluiten, want anders loop je risico. Savonds tijdens het ondergaan van de zon langs het strand lopen kun je in PE dus gewoon vergeten.
Mosselbay
In Mosselbay hebben wij als Nederlanders goed huisgehouden. De eerste dag gingen Marleen en ik het stadje verkennen. We zagen een prachtige kust met rotsen en dolfijnen. Ook hebben we een trip gemaakt naar Seal Island. Dit lag vol met zeeleeuwen en ook kleintjes!! (Er kwam wel een behoorlijke berenlucht vanaf!) De tweede dag liepen we naar de haven om te snorkelen en toen werden we gevraagd of we gratis wilden watertuben voor promotiefoto’s. Met watertubing gaat er een boot heel hard door het water en lig jij op een band achter deze boot. Samen met nog twee andere meisjes uit Johannesburg zaten we te wachten tot we mochten. Zij gingen het eerst uitproberen. De band ging behoorlijk hard en vloog ook een paar keer wat in de lucht, waardoor ze er uiteindelijk afgegooid werden. Toen waren wij aan de beurt. Je hebt een paar handvaten aan de band zitten waar je aan vast kunt houden, verder lig je gewoon los. De bestuurder van de boot dacht waarschijnlijk dat hij nog niet genoeg actiefoto’s had, want hij scheurde HARD door het water. En rechtdoor het water valt op zich nog wel mee, maar zodra er bochten gemaakt worden komen er grote golven van de boot waar de band overheen gaat. Dus met 80 km vliegt de band zijwaarts omdat de boot een bocht neemt, een paar keer ging die band ook schuin, waardoor wij er afgegooid werden. Het ergste waren dus die golven. De band slaat er recht op en werd 3 meter de lucht in gegooid met ons er op. Hierdoor deed ik een handstand en stond rechtop in de lucht waarnaar ik vol terug op de band viel. Maar het was wel superleuk!!!
Savonds was het natuurlijk tijd om te stappen… Bij de backpackers (hostel) waar we sliepen werkten een Duits meisje en een blanke Afrikaanse jongen, beide van onze leeftijd, die ons meenamen. Eerst even wat uitleg over het backpackers! Dit zat aan een luxe guesthouse vast. Hierdoor konden wij ook gebruik maken van het zwembad en de fijne ligbedden wat eigenlijk bij het guesthouse hoorde. Geen zorgen, dit was helemaal legaal J Wat ze alleen niet zo heel fijn vonden was het topless zonnen…. Kijkt in Nederland niemand om als je zo op het strand ligt, in Zuid Afrika schijnt dit toch niet zo normaal te zijn. Na vier uurtjes zonnen werden we dan toch gevraagd of we even onze bikinitopjes terug aan wilden doen. Toen we die avond gingen stappen hoorden we van de jongen van het backpackers dat hij smiddags was gebeld door een vriend (die smiddags nietsvermoedend naar het zwembad kwam), dat er 5 German (ja ze dachten German) girls bij het zwembad lagen en dat hij misschien maar eens moest gaan kijken. Dus…..
Het stappen was heel gezellig, zeker voor zo’n plaatsje als Mosselbay! Maar wat is natuurlijk traditie, je neemt een souvenir mee! Dus wij hadden allerlei borden en posters op de terugweg meegenomen. Ook lagen we net in bed, toen iemand op het idee kwam om nog even in het zwembad te springen. Dit werd niet zo gewaardeerd. We hadden net bedacht om nog een nachtje extra te blijven, toen we hoorden dat er drie mensen van het guesthouse weigerden te betalen vanwege overlast (we lagen echt maar 5 minuten in dat zwembad!!) Oeps… de posters die in de auto pasten hebben we meegenomen, de rest hebben we snel gedumpt aan de overkant van de straat en toen zijn we gevlucht naar onze verrassingsbestemming…
Cape Agulhas
Cape Agulhas was onze verrassingsbestemming van de trip. Deze locatie stond vooraf niet vast. Dit is het meest zuidelijke puntje van Zuid Afrika en ook hier vind je weer belachelijk mooie kusten en stranden!!! Hier hebben we ons beter gedragen, lekker op het strand luieren en savonds eten bij een scheepswrak. Helaas hadden we niet genoeg geduld voor een zondsondergang, want het waaide nogal hard! Dus brachten we onze avond door in het backpackers met Zuid Afrikaanse monopoly!!!! De kaartjes in het Zuid Afrikaans en Engels, Zuid Afrikaanse Randen in plaats van Euro’s of dollars en natuurlijk allemaal Zuid Afrikaanse plaatsen op het bord!
Hermanus
Hermanus staat bekend om zijn walvissen! Helaas ben ik net buiten het walvisseizoen in Zuid Afrika en baalde ik erg toen ik hoorde dat alle walvissen alweer weg waren! Maar ik zou ik niet zijn als ik niet koppig zou volhouden en ik begon een zoektocht langs de kust naar walvissen!! Ik moest en zou zo’n walvis zien en had al van een paar reizigers in het backpackers gehoord dat zij er wel een paar hadden gezien.
Dus smiddags begon ik, wederom met Marleen, aan een hike langs de kust. We liepen en liepen en liepen, maar de natuur was echt prachtig!! Overal zie je witte stranden en rotsen waar de blauwe zee op slaat, dit alles met de bergen op de achtergrond. (Wanneer inbeelden niet lukt, ik heb meer dan genoeg foto’s ;) Helaas is de pracht op een foto niet echt vast te leggen *door mij dan*, dus kun je nog beter langskomen en zelf kijken J )
Ik was al aan het zoeken naar het pad dat we moesten hebben toen Marleen hysterisch walvis begon te schreeuwen. En ja hoor!!!! Op 50 m afstand zwom een Southern Right Whale. Wanneer je met een boot de zee op gaat mag je niet dichter als 100 m komen, dus we hadden echt geluk. Ik heb de walvis helaas niet echt goed op foto kunnen vastleggen. We hebben hem zien onderduiken en weer boven komen, met zn staart slaan en water spuiten. Zo hebben we een half uur zitten kijken, totdat hij echt te ver was om nog te zien. Uiteindelijk hebben we zo’n 15 a 20 km langs de kust gelopen en toen moesten we nog terug!! Nee grapje ;) onze andere huisgenoten zaten op het strand wat onze eindbestemming was. Na een welverdiende mojito konden we fijn weer mee terug rijden! En de dag erna stond onze laatste bestemming te wachten: KAAPSTAD!!!
Ohi'mbube
Deze week was nog een vrij rustige week. Na de actie in Baviaanskloof, vierden we diezelfde dag nog sinterklaas. Iedereen was doodmoe, maar het was wel heel gezellig! Omdat we dit met het andere khaya huis op Robin Rd vierden, zaten er ook een paar ‘huisgenoten' tussen die ik nog heel weinig had gezien. Het was best pittig om hier een suprise voor te maken, maar het resultaat mocht er wezen. Een zebra met fotolijstje en foto's in z'n buik. Degene die voor mij een suprise moest maken had het ook best moeilijk, ik had nog vrij weinig woorden met deze jongen gewisseld! De afgelopen dagen, toen ik een heel vragenvuur via facebook kreeg over mijn studie en hobby's, deden niet echt een lampje branden. Pas toen ik de tuin in liep en een echte SA Food Design Award zag staan, werd het ineens allemaal duidelijk! En ik me maar afvragen waarom iemand zoveel over mijn opleiding en achtergrond wilde weten....
Zuid Afrika is een echt sportland. In elk café, bar, restaurant etc. kom je wel minstens een
televisie tegen waar sport op te kijken is. Deze vrijdag en zaterdag waren het de Rugby 7's. In ditzelfde stadion was ook het WK in 2010. Ik heb nog nooit een rugby wedstrijd gezien en ik hou niet heel erg van sport kijken, maar had toch besloten mee te gaan. En wat een wedstrijden waren dat. Niet zoals die magere voetballertjes die meteen gaan liggen en huilen als iemand ze een duwtje geeft. Deze mannen waren twee voetballers breed en ze beukten genadeloos op elkaar in. De wedstrijden duren twee keer zeven minuten, waarin ze zeven tegen zeven spelen en ze gaan razendsnel. Voor je het door hebt staat het volgende team alweer op het veld. Er waren zelfs cheerleaders aanwezig. Het enige jammer was dat er maar acht stonden. Ze stonden per twee en dansten totaal uit de maat, maar het idee was leuk. Ook Bokkie, de springbok die symbool staat voor Zuid Afrika, was aanwezig! We hadden kaartjes voor helemaal bovenin het stadion, maar de eerste dag was zo rustig dat we zonder problemen aan het veld konden zitten. (De tweede dag met de finales was wel heel druk!) Het was erg gezellig en er zaten een paar mooie wedstrijden tussen, zeker omdat Zuid Afrika goed bezig was!
Vrijdagavond hadden we nog een verjaardag met stappen er achteraan. Zaterdag was uitrusten aan het zwembad. Het was 30 graden!! En natuurlijk denken we hier in Afrika aan iedereen in het koude Nederland. Want het wanneer het weerbericht langs komt, willen we natuurlijk even horen hoe KOUD het nou bij jullie is! Berichten over hagel, regen en harde wind. Ook al lig ik lekker aan het zwembad, het echte kerstgevoel mis ik nog wel!
Zondag was weer een Afrika dagje. Dit keer stond Seaview op de planning. Dit is een soort Afrikaanse Beekse Bergen, een echte dierentuin eigenlijk. Het park is ontzettend klein en heeft een aantal dieren zoals giraffen, zebra's, kudu's etc. Je bent er zo doorheen gereden. De echte attractie van dit park is het leeuwen aaien!! En ik hoop dat hier de titel voor iedereen duidelijk is geworden! The lion sleeps tonight... Ohi'mbube is het deuntje dat altijd iedereen meezingt, maar niemand weet waarschijnlijk dat het echt iets betekend, namelijk leeuw! Het woord komt uit het Zulu, maar wordt ook in Xhosa (kosa) gebruikt.
Kleine babyleeuwtjes en tijgertjes zijn in het park te aaien tegen een kleine vergoeding. Wij gingen voor de leeuwen, die al 7 en 11 maanden oud waren. De leeuwen worden getraind, zodat ze hun klauwen inhouden en gewend zijn aan het menselijk contact. Ze zijn niet zo zacht als ze op televisie lijken, maar ze zijn zo ongelooflijk schattig!! Deze kerst wil ik graag een leeuw! Het mag natuurlijk ook een klein tijgertje zijn.
Het kleine tijgertje in het andere hok scoorde ook hoog op de schattigheidsmeter. Hij was zich aan het afvragen waarom zijn pootjes in de drinkbak nat waren en die er naast niet. Een hoop gespetter, natte en koude poten en een heel lief vragend kopje waren het resultaat.
Na afscheid genomen te hebben van de leeuwtjes, hebben we nog een rondje gelopen langs stokstaartjes, een of ander lelijk zwijn, een krokodil en een luipaard. Een echte dierentuin dus, maar wel de eerste echte beesten die ik gezien heb in Zuid Afrika!
Over een week ga ik reizen richting Kaapstad, om daar kerst en oud en nieuw te vieren. De route is als volgt: Knysna, Mosselbay, Hermanus, Capetown, terug naar PE. Wanneer ik internet heb zal ik een update plaatsen, anders is het twee weken wachten! Maar ik kan nu al zeggen dat dit twee geweldige weken worden!!!! En ik wens iedereen alvast een fijne kerst en gelukkig nieuwjaar!