Ook het mindere nieuws moet natuurlijk medegedeeld worden... En deze week had ik behoorlijke paniek!!

Het begon allemaal vorige week!
Na wat informatie van huisgenoten, dacht ik dat ik nog wel genoeg tijd had om mijn visum te verlengen. Ik ging dinsdag vol goede moed naar home affairs! Daar aangekomen stond ik in de rij voor een nummer en vervolgens moest ik wachten. Wachten krijgt bij home affairs een geheel nieuwe betekenis. Er zitten zo'n honderd mensen in een zaaltje te kijken naar een scherm in de hoop dat de nummers elkaar snel afwisselen... Ik heb zo'n drie uur zitten wachten en toen was ik eindelijk aan de beurt! In Nederland heb je behoorlijk wat privacy als je in het gemeentehuis komt, hier kun je dat wel vergeten. De andere wachtenden hijgen zowat in je nek.

Vooraf had ik een mooie tactiek bedacht: grote ogen, brede glimlach! Ik kreeg echter gewoon wat formulieren mee die ik thuis moest invullen. Verder moest ik een kopie maken van mijn bankgebeuren van nu tot 3 maanden terug. (Ik heb me tot vanacht afgevraagd waar dat nou toch voor moest zijn. Maar ik werd vanochtend wakker om 5 uur en kreeg toen de heldere ingeving dat ze waarschijnlijk willen zien of ik loon ontvang!! Niemand was nog met dit idee gekomen ;) ) Dus ik ging thuis eens rustig voor de formulieren zitten en zorgde woensdag en donderdag voor alle benodigde kopieën.

Vrijdag zou ik weer teruggaan naar home affairs, maar wegens wat issues (nee geen kater van het stappen!) is dit er helaas niet van gekomen. Ik bedacht me dat ik maandag wel zou gaan, home affairs is helaas in het weekend gesloten.

Dus maandag ging ik weer terug! Dit keer had ik een boek meegenomen om me drie uur bezig te houden. Ik was om 9 uur bij Home affairs en om half 12 mocht ik dan eindelijk al mijn kopietjes en formulieren inleveren!!! Helaas was vorige week de printer kapot gegaan.... Ik moest een kopie gaan maken van mijn paspoort en ook van mijn visum stempel. Vervolgens slaat de vrouw van het loket mijn paspoort open en kijkt naar de stempel. ‘Je visum is verlopen...' zegt ze. Ik staar haar aan. ‘Hoezo verlopen?' ‘Ja, vorige week vrijdag!' Nu staarde zij mij aan. ‘Dus wat moet ik nu doen dan!!!!' Maar op die vraag weet ze geen antwoord en ze haalt haar schouders op. Dus ik stelde mijn vraag nog 5 keer. Dit is het gemeentehuis, hier moeten ze toch weten wat ik moet doen?!! Maar ik kreeg geen hulp en kon weer naar huis.
En vervolgens raakte ik in paniek! Ik had volop horrorverhalen gehoord over chagrijnige douanebeambten en zag de ergste scenario's langskomen.

Ik belde natuurlijk eerst: mama! Die was volgens mij ook lichtelijk in paniek en boos... Maar ik was in ieder geval mijn eerste stress kwijt en kon weer nadenken.
Vervolgens ben ik gaan rondbellen. Allereerst de Nederlandse Ambassade! Eerst kreeg in een Nederlandse aan de telefoon. Toen ik mijn vraag stelde, vroeg ze of ik voor de poort stond... Ik legde het verhaal nogmaals uit en toen vroeg ze of ik een afspraak had en nu langs zou komen.... Na 3 keer mijn verhaal uit te leggen werd ik doorgeschakeld naar een ander bureau van de ambassade. Ik legde nogmaals mijn verhaal uit. De nieuwe vrouw aan de telefoon zei helaas dat ze totaal geen ervaring met dit soort situaties hadden. Tijdens het in de wacht staan doe ik soms wel nuttige dingen. Zeker als ik in paniek ben, ben ik redelijk productief! Ik heb als een gek gegoogled en kwam genoeg verhalen tegen over mensen die dit probleem hadden... Ik kon het dus echt niet geloven dat ze geen ervaring met dit probleem hadden, maar was te veel in shock om door te vragen.

Dus... wie bel je dan....? PE airport! Ik googlede voor een nummer en kwam bij een balie uit voor random vragen. Vandaar werd ik weer doorgeschakeld en doorgeschakeld en doorgeschakeld en uiteindelijk kwam ik bij immigration uit. Voor de zoveelste keer vertelde ik het hele verhaal. En nog een keer omdat hij het niet helemaal snapte.... Uiteindelijk kreeg antwoord!! Schijnbaar moet je een boete betalen van R1000 (100 euro). Je verlaat het land gewoon en betaald dat in je eigen land binnen een paar dagen. Dit antwoord kwam redelijk overeen met het antwoord wat ik op google vond (alleen moest je daar betalen wanneer je het land weer eens bezoekt) en ik was al wat meer gerustgesteld.

Ik ga in ieder geval extra vroeg naar het vliegveld op 9 maart! Ik wil mijn vlucht zeker niet missen!! En voor de zekerheid doe ik ook nog een belletje naar Johannesburg airport. Ik heb gemerkt dat wanneer je schreeuwt je hier sneller geholpen wordt en zelfs de wachtlijnen omzeild!!

Ik hoop jullie te zien 10 maart........